Kaçmak

Kaçmak istemek neden insanın doğasında var biliyor musun?

Çünkü insan zihni sadece hayatta kalmak istemez. Aynı zamanda “yeniden başlamak” ister.

Bazen bir şehirden, bazen bir ilişkiden, bazen bir işten, bazen de kendi düşüncelerimizden kaçmak isteriz.

Ve ilginç olan şu: Çoğu zaman gitmek istediğimiz yerin neresi olduğunu bile bilmeyiz.

Sadece “burası olmasın” der içimiz.

Modern insan bunu tatil sanıyor. Ama mesele çoğu zaman deniz görmek değil. Bir süreliğine başka biri gibi hissedebilmek.

O yüzden insanlar gece araba sürerken rahatlıyor. Otogarlarda düşüncelere dalıyor. Uçak kalkarken duygusallaşıyor. Yeni şehirlerde kendini hafiflemiş hissediyor.

Çünkü beyin, mekân değişince duyguların da değişeceğine inanıyor.

Ve bazen gerçekten değişiyor.

Ama insanın kaçma isteği sadece mutsuzlukla ilgili değil. Merakla da ilgili.

İnsan türü tarih boyunca hep yürüdü. Yeni kıtalar buldu. Yeni yollar denedi. Yeni hayatlar aradı.

Belki de içimizde hâlâ o göçebe taraf duruyor.

Aynı yerde çok uzun süre kalınca ruh daralmaya başlıyor bazen.

Çünkü insan zihni hareketi seviyor. Yeni görüntüleri. Yeni ihtimalleri. Yeni başlangıç hissini.

Ama işin trajik tarafı şu: İnsan çoğu zaman gittiği yere kendini de götürüyor.

Yani bazen şehir değil, zihin yoruyor insanı.

Ve insan bunu biraz geç öğreniyor.

Belki de büyümek tam olarak şu: Kaçmanın bazen gerekli olduğunu, ama bazı şeylerin bavula görünmeden yerleştiğini fark etmek. Akyurek 26 deneme...