"Artık Kırılmayacak"

Bazen yollar, olması gerektiği gibi çatlar.

Kimi zaman bir dost, bir kardeş, bir aşina...

Bir gün bakarsın: İki kolu da sarılıdır, artık sana dokunamaz.

Sen sadece durur, bakarsın.

Ne bir adım ileri, ne bir adım geri...

İşte o an, anlıyorsun: Kırılan sadece kollar değil.

Kırılan, eski bağların yüküymüş.

Ve sen,

Yükü bıraktığın yerde özgürsün artık.

Göz göze gelinse de, kalpten kalbe artık bir şey akmıyor.

Çünkü bazı şeyler, iyileşmek için değil,

Bırakılmak için kırılır.

Ben bıraktım.

Ve artık kendime yürüyorum.

Kırılmadan, kırmadan.

Özgürce...

Gerçek hayatımdan esintiler ve göndermeler ( gördüğüm rüya üzerine )